Нэг ийм сонирхолтой бичвэр олоод хааяа эргэж харахаар шийдэж энд оруулав.
Зохиогч: За балбрүл Жигмэдчойживанбу.
Орчуулсан: Эрдэнэ Гүндсампил
Монголын нийгэм аливаа мэдээлэл, хов жив, шуугианд хэтэрхий савалгаатай байгаа нь зөвхөн хүний цөөндөө биш харин аливаа мэдээллийг нягталж, шүүн тунгаах чадвар бүхий сэтгэлгээний өөрийн гэсэн хэв маягтай болсон хүмүүс нь арай цөөхөн байдгаас болж байх шиг санагддаг.
Дундаж давхарга гэж зөвхөн орлого, хөрөнгөөр биш бас эрүүл сэтгэлгээгээр хэмжигдэж болох юм.
Аливаад наанатай цаанатай хандаж чаддаг, бичсэн зүйлээс гол агуулгыг нь зөв олж харж чаддаг, уншсан, сонссон зүйлээ шүүн тунгааж чаддаг "сэтгэлгээний дундаж" давхарга гэчихээр хүмүүс маань арай л цөөдөөд байх шиг ээ.
Тэднийгээ нэмэгдүүлэхийн тулд хүүхэд байхаас нь гайгүй хэдэн ном уншуулж авах хэрэгтэй байдаг.
Гэтэл улс даяараа унших чадвар уначихаад байдаг, яадаг юм бил ээ?
Өнөөдөр Монголд дунд сургуулиуд үсэг зааж эхлэхтэйгээ зэрэгцээд хүүхдүүд хоорондоо яаж харилцах, яаж бусдад саад болохгүй байхыг заах хэрэгтэй байна.
Бусад хүүхдийг түлхдэг, малгай толгой, хувцас хунарыг нь зулгаадаг, харандааг нь аваад хугалчихдаг, дэвтэр дээр нь зурчихдаг, цавууг нь авчихаад өгдөггүй, идэж байгаа хоолыг нь зүгээр аваад идчихдэг хүүхэд хүртэл байх юм.
Ээж аав нь гэж ямар ч хүмүүс байдаг юм бүү мэд.
Нэг их буянлаг, нийгмийн том асуудлыг шийдэх гэж байгаа юм шиг, шийддэг юм шиг яриад явдаг хүмүүсийн зарим нь яг үнэндээ бол тэр сэдвийг шийдэх гэж байгаа жинхэнэ хүмүүсийн жинхэнэ хүчин чармайлтын орон зайг устгаж нийгэмд илүү хохирол учруулахын зэрэгцээ өөрсдийнхөө өчүүхэн ажил бизнесийн сурталчилгаа, маркетингийг л хийж явдаг даа.
Бизнес дээр нь яваад очихоор худал хуурмагаар дүүрэн ажилтнууд нь өөдөөс арзайгаад сууж байдаг.
Эзнийх нь сэтгэлгээ компанийнх нь соёл, ажилтнуудынх нь хандлага болдог учраас тэр хүний үнэн төрхийг ингэж мэдэж болно.
Гэснээс хэрэглэгчид байгальд ээлтэй, тогтвортой хөгжлийн зорилтуудыг шийдэхэд дэмтэй бизнесүүдэд илүү талтай ханддаг болохын зэрэгцээ нэг сөрөг зүйл гарч ирсэн нь хуурамч ногоонтнууд буюу ногоон асуудал шийдэж байгаа гэж худлаа ярьж явдаг компани, хувь хүмүүс юм.
Үүнийг чухам ногоон тархи угаалт буюу greenwashing гэж байна.
Дэлхийн сонгодог зохиолуудын талаар хэд хэдэн жагсаалт олж үзэхэд Дон Кихот бол айргийн таваас мултрахгүй л байгаа юм.
Гайхамшиг нь юу вэ гэхээр олон л хариултыг хүн бүр өөр өөрийн өнцгөөс гаргаж ирэх байх. Миний хувьд нэг санааг олж харсан юм.
Энэ бол хүний төсөөлөл бодит байдал хоёрын зөрүүний талаарх илэрхийлэл нь юм.
Хэдийгээр хөгжилтэй байдлаар харуулсан боловч цаагуураа бол хүн гэдэг амьтан өөрийнхөө тархин дотор үүссэн төсөөлөл, мэдлэг, мэдээллийн хэр хэмжээгээр тодорхойлогддог амьтан.
Мөн нөгөө талдаа хүний хараанд өртдөг гэрлийн долгионы урт ч өөрийн гэсэн хязгаартай, хүний чихэнд өртдөг дууны долгионы урт ч өөрийн гэсэн хязгаартай, хүний бүх мэдрэмж дээр тийм хязгаартай, тэгэхээр хүн гэдэн амьтан гадаад орчны талаар мэдэж байгаа гэж бодож байгаа зүйл нь үнэндээ бол өөрийнх нь мэдэж байгаагаас өөр гэдэг нь бараг 100% юм.
Ингээд харвал хүний тархи дотроо хязгаарлагдмал, хазгай мурий төсөөлөлтэй, алийг нь зөв сайн гэхэд хэцүү, гаднаа гэвэл юу байгааг бүрэн мэдэх аргагүй хязгаарлагдмал мэдрэмжийн эрхтэнтэй, энэ хоёрыг нийлүүлж байгаад бодож, шийдэж амьдарч байгаагаа бүхнийг мэдэж бүхнийг чадаж байгаа юм шиг үнэнхүү өөртөө итгэлтэй амьдарч яваа гэдэг утгаараа хүн бүр Кихот ноён болчихож байгаа юм.
Кихот ноён зохиолын эцэст эрүүл ухаанаа олж авч, бодит байдлаа олж хардаг бол ихэнх хүмүүс бодит амьдрал дээр бол тийм зүйлтэй учирдаггүй. Эрүүл ухаанаа болж авч, бодит байдлаа олж харж амжилгүй хуурмаг төсөөллийнхөө дунд үхдэг нь харамсалтай юм.
